Biegacz (Geococcyx californianus) to ptak powszechny w południowo-zachodnich i zachodnich regionach USA. Nazwa naukowa: Geococcyx californianus. Dopracował swoje cechy fizyczne i mentalne, by przetrwać w suchych pustyniach południowo-zachodnich.
Gatunek
Biegacz należy do rodziny kukulkowatych (Cuculidae), rodzimy w USA. Dopracował się do biegania z dużą prędkością po pustyni – by pozostać zamaskowanym, uniknąć rozpoznania przez drapieżników i skutecznie polować. Często biegnie po pustynnych drogach lub przez roślinność z prędkością do 26 km/h (według Brookfield Zoo). Opracował brązowo-plamiste, białe upierzenie, które maskuje go w pustynnych otoczeniach.
Wielkość
W trakcie ewolucji osiągnął duże rozmiary – ok. 60 cm wysokości. Duża wielkość pozwala polować na większe zwierzęta: susliki, myszy, szczury, węże. Je też drobne: owady, jaszczurki. W okresach niedoboru pokarmowego znane przypadki jadania własnych młodych (według Cornell University).
Woda
By przetrwać na pustyni, biegacz nie potrzebuje dużo wody. Oprócz wody z ciała ofiar, jada owoce pustynnych roślin. By oszczędzać energię, nocą obniża temperaturę ciała (walką z pustynnym chłodem). Rano odsłania plamę ciemnej skóry na grzbiecie, by nasłonecznienie podniosło temperaturę dzienną.
Parowanie
Biegacz jest monogamiczny – para na całe życie. Pary chronią terytorium do inkubacji i wychowywania. Obaj rodzice opiekują się młodymi 18–21 dni, do samodzielnego żerowania. By chronić jaja i młode, budują gniazdo 1–4,5 m nad ziemią, izolowane m.in. skórkami węży dla ciepła. W razie potrzeby zdolne do krótkich lotów zaokrąglonymi skrzydłami.