Kecet (Resplendent Quetzal) – rzadki ptak Ameryki Środkowej
Kecet błyszczący (Pharomachrus mocinno) – rzadki ptak z Ameryki Środkowej (Panama – południowy Meksyk). Termin "kecet" dotyczył kiedyś tylko tego gatunku, teraz też inne (np. kecet złotogłowy), ale wciąż głównie kecet błyszczący.
Fakty
Głównie chmurne lasy Ameryki Środkowej. Ważny w kulturze Majów – sztuka, opowieści. Ptak narodowy Gwatemali, waluta nazwana na jego cześć. Gatunek zagrożony. Chroniony w Kostaryce, w innych krajach: polowanie i niszczenie siedlisk.
Identyfikacja
Długi ptak, ogon do 63 cm (25 cali). Waga ok. 200 g (7 oz). Zielone opierzenie, czerwona pierś. Długie skrzydła. Sezon lęgu: samiec – jaskrawy ogon. Samiec: żółty dziób, samica: czarny. Duże oczy – widzenie w mroku dżungli.
Lokalizacja i dieta
Górzyste (1200-3000 m n.p.m.), wilgotne, gęsta roślinność. Gniazda w starych kędach. Poza sezonem: samotne. Główna dieta: owoce, ale też osa, mrówki, żaby. Kluczowe: awokado i owoce lauru – połkane całe, pestki wyrzewane później.
Rozmnażanie
Luty-kwiecień. 1-2 jaja. Inkubacja 18 dni – na zmianę samiec i samica. Samiec nie mieści ogona w gnieździe – pióra wystają. Młodzież: drobne owady. W gnieździe 20 dni.
Historia i legenda
Symbol wolności – zabija się w niewoli. Mimo to zoo w Meksyku ma żywe osobniki. Majowie i Aztekowie czcili jaskrawy kolor – "Bóg Powietrza". Właściciele nosili headdressy z piór keceta. Legenda: kecet śpiewał przed zdobyczą hiszpańską, potem zamknął się w milczeniu.