Wprowadzenie szczeniaka to dużo pracy: uczynienie, jedzenie, szczepienia (parwowirus, zapalenie wątroby, wścieklizna, zaraza). Szczepionka na parwowirusa ma chronić przed potencjalnie śmiertelną infekcją wirusową.
Tło: parwowirus
Wysoce zaraźliwe, niszczy jelita: silne biegunki, nieustanne wymioty, wyczerpanie, gorączka. Zazwyczaj psy <1 roku, nie tylko. Czasem uszkadza białe krwinki. Łatwe rozprzestrzenianie: przedmiot, człowiek, zwierzę z kontaktem z zainfekowanymi stolcami. Ludzie i koty NIE zarazają się od psów.
Szczepionka na parwowirusa
Szczepienia mogą chronić szczeniaka. Porozmawiaj z weterynarzem, które są kluczowe. Szczepionki na parwowirusa często uznane za niezbędne dla psów każdego wieku. Cel: przygotować organizm do walki z wirusem – i wygranej. Antygeny naśladują chorobę, wzmocniając układ immunologiczny na wypadek spotkania z prawdziwym wirusem.
Terminy szczepień
Ustal z weterynarzem harmonogram. Pierwsze szczepienia ok. 6–8 tyg. życia. Następne dawki co ok. miesiąc do 4–5 mc. Wtedy podstawowe szczepienia zakończone. Młodorósłe i dorośli psy wciąż potrzebują kluczowych odszczepeń regularnie. Ponownie parwowirus ok. 1 roku życia.
Czas do pełnej ochrony
NIGDY nie zakładaj, że szczeniak jest chroniony NATYCHMIAST po strzale, nawet "ostatnim" w 4 mc. Szczeniaki nadal BARDZO wrażliwi na parwowirusa MINIMUM 2–4 tygodnie po ostatniej dawce z pierwszej serii. Bądź ostrożny: trzymaj szczeniaka z dala od choroby w tym czasie i po nim. Sprawdź u weterynarza, kiedy pełna ochrona i kiedy wolno wyjść na spacer/do innych psów.