Populacje wilków w Ameryce Północnej zapłaciły wysoką cenę za utratę siedlisk. Rozwoj ziemi, łowiectwo sportowe, programy kontroli drapieżników. Do 1980 r. zostało tylko 17 czerwonych wilków. US Fish and Wildlife Service przejęło je do hodowli w sztucznym siedlisku i ogłosiło wyginęcie w naturze.
Zagrożone siedliska wilków
Mimo bezpiecznych enklaw (Yellowstone, Banff), w Montana, Idaho, Wyoming szare wilki usunięto z listy gatunków zagrożonych (11.04.2011). 300–450 z ~1650 wilków w regionie może zostać zestrzelenych w sezonie z pozwoleniem. Przecinanie z listy pod presją farmerów (straty bydła), łowców (więcej łośni/saren) i grup anty-wilk. Młodzi wilki z Yellowstone opuszczają stado, szukając terytorium – kontakt z ludźmi na farmach/miastach bywa śmiertelny.
Idealne siedlisko
Wilki przyciąga: dużo łośni, lasy, mało owiec i ludzi. Mało regionów ma te cechy – utrudnia reintrodukcję. Cel długoterminowy: stada komunikujące się, zdrowy genofundusz. Korytarze migracyjne między chronionymi obszarami muszą pozostać otwarte (wymiana dorosłych). Montana i Idaho w Rocky Mountains – większe obszary, lepszy potencjał wymiany niż Yellowstone.
Nierównowaga ekosystemu
Po wyeliminowaniu wilków (XIX/wczesne XX w.) ekosystemy straciły równowagę. Łośnie rozrosły się bez drapieżnika – przełąkały łąki i bagna. Inne gatunki (dzikie indyki) spadły przez przełudnienie kojotów. Powrót wilków do Yellowstone: łośnie zmalały, wierzby i topole wzrosły, dając schronienie rybom, ptakom, bobrom. Lisy rudzie częściej widziane, kojoty spadły o 50% w niektórych rejonach.
Przyszłość siedlisk wilków
Opinia publiczna od lat 70. na korzyść wilków. Turyści w Yellowstone cieszą się widokami i wyciem. Turystyka przynosi zyski. Poczucie winy za masowe zabijanie wilków maleje. Ekologia: wilki to część zależnego ekosystemu, do zachowania dla przyszłych pokoleń.