Wilk szary meksykański – fakty, gatunek zagrożony, biologia

Identyfikacja

Najmniejszy podgatunek wilka szarego w Ameryce Północnej (Canis lupus baileyi). Wysokość w kłębie: 28–32 cale. Waga: 50–80 lbs. Futro: szare, brązowe, beżowe, rdziste, czarne.

Siedlisko

Górziste lasy, krzakowiska, łąki. Terytorium stada: do kilkuset mil kwadratowych (US Fish & Wildlife Service).

Struktura społeczna

Stada: para alfa (samiec i samica dominujący) + potomstwo. Hierarchia: dominujące i podległe jednostki.

Komunikacja i zachowania

Pozy corporalne, znakowanie zapachowe, wokalizacje: szczekanie, wycie, wyganianie, jączenie.

Pożywienie

Jeleń mułowy, jeleń wirginijski, wapiti, kawie, króliki. Współpraca stada pozwala zaatakować ofiarę większą od samego wilka.

Cykl życia i ochrona

Rut: luty. Ciąża: 63 dni. Wiosna: 4–7 szczeniąt. Chroniony przez U.S. Endangered Species Act. Życie do 15 lat w niewoli.