Weterynarz = opieka zdrowotna zwierząt. Różnorodność gatunków + niemożność komunikacji objawów = trudniejsza niż medycyna ludzka. Nauka o zdrowiu zwierząt – starożytna, ale ustrukturyzowana od XIX w. American Veterinary Medical History Society bada historię zawodu.
Etapy rozwoju
Starożytność
Najstarsze zapiski: Chiny i Egipt, ok. 3500 r. p.n.e. Hieroglify i zapisywane receptury ziołowe dla zwierząt gospodarskich. Ok. 500 r. p.n.e. grecki naukowiec Alkmaion sekcjonował zwierzęta w celach naukowych (USDA).
Zdrowie zwierząt gospodarskich
XV w.: częste zapiski o zarazach bydła, mało badań/leczenia. Mikroskop (koniec XVI w.) → zrozumienie mikrorganizmów. 1712 r. – pierwsze szczepienia bydła na zarazę (Europa).
Pierwsze szkoły weterynaryjne
1762 – pierwsza szkoła wyłącznie weterynaryjna: Lion, Francja. W kolejnej dekadzie: Szwecja, Dania, Wiedeń, Niemcy. 1791 – Royal Veterinary College, Londyn. Pierwsza amerykańska szkoła weterynaryjna: 1879 r. (ponad stulecie po europejskich).
Publikacje
Zanim amerykańskie szkoły powstały – książki o zdrowiu zwierząt. "The Modern Horse Doctor" (1854), "The American Cattle Doctor" (1851) – George Dadd (Anglik, chirurg ludzki, przełknął na weterynarię w USA). Wtedy kowale konie (farriers) często pełnili funkcję lekarzy zwierząt.
Organizacje
1863 – American Veterinary Medical Association (AVMA) – przed pierwszą szkołą w USA. 1884 – Bureau of Animal Industry (USDA).
Status zawodowy
Od ~1940 r. AVMA promowało weterynarza jako zawodowca medyczny równorzędny lekarzom ludzkim. Zmiany w rolnictwie (mniejsza rola koni) + rosnąca populacja miejska/przemiejska = popyt na opiekę nad kotami i psami.