Oba – pantera (potoczna nazwa leoparda) oraz jaguar – to mniejsze przedstawiciele rodziny wielkich kotów. Mimo to oba są chytrymi łowcami, zdolnymi zrzucić łoś, zebrę, a nawet człowieka. Choć leopard i jaguar należą do tej samej rodziny (Panthera), różnią się w czterech kluczowych aspektach: rozmiarze, zasięgu, umiejętności wspinania się na drzewa i kolorystyce.
Rozmiar
Leopard jest mniejszy. Samiec mierzy ok. 1,2 metra długości ciała (bez ogona), a ogon dodaje kolejne 60 cm. Waży 34–68 kg i ma ok. 90 cm wysokości w kłębie.
Samiec jaguara może mierzyć 1,5–1,8 metra długości ciała, ogon dodaje ok. 75 cm. Waży 55–90 kg i stoi ponad 90 cm w kłębie.
Siedlisko
Leopardy występują w półkuli wschodniej, zwłaszcza w Afryce Południowej i Azji Południowo-Wschodniej. Odwołania do leopardów znajdować w kulturach tych regionów. Starożytni Grecy zachwycali się ich umiejętnościami łowieckimi, a Aleksander Wielki przyjął leoparda jako herb bojowy.
Jaguar żyje w półkuli zachodniej, ale nie w USA ani Kanadzie. Przed ekspansją ludzką występował od końca Ameryki Południowej po dzisiejszą granicę USA-Meksyk. Obecnie spotyka się go głównie w odległych rejonach Ameryki Środkowej i Południowej, a w większej liczbie w lasach deszczowych Amazonii. Tubylcy również czcili jaguara – np. aztecki elitarni wojownicy nosili nazwę Wojowników Jaguara.
Wspinanie się na drzewa
Jaguar czasem ucieka na drzewo, by uniknąć konfrontacji lub szukać samotności. Leopardy natomiast słyną z afinitetu do drzew. Mają najsilniejsze mięśnie klatki piersiowej i barków spośród wielkich kotów, co pozwala im wspinać się na dowolne drzewo z łatwością. Leopard potrafi zastrzelić ofiarę, a następnie wciągnąć ją na drzewo, by zjeść w spokoju.
Kolorystyka
Obie koty mają sierść pokrytą rozetami – małymi wzorami przypominającymi róże (brązowe plamki otoczone czarnymi krzywkami). U jaguara rozety są większe, ciemniejsze, z wyraźniejszymi konturami i mniejszymi środkowymi plamkami. U leoparda rozety są mniejsze, z mniej wyraźnymi czarnymi obramowaniami.