Klonowanie to produkcja niezależnie żywego tkanki z DNA będącym dokładną kopią tkanki dawcy. Gdy większość ludzi myśli o klonowaniu, ma na myśli klonowanie reprodukcyjne – klonowanie całego organizmu. To złożony, trudny proces, często kończący się niepowodzeniem, składający się z kilku skomplikowanych kroków.
Izolacja jądra dawcy
Jądro komórki zwierzęcej zawiera materiał genetyczny będący planem budowy zwierzęcia. W pierwszym kroku naukowcy nakłuwają błonę komórkową igłą i strzykawką, a następnie wysysają jądro komórkowe igłą.
Pozyskiwanie komórek jajowych
U ssaków, które najczęściej klonują naukowce, komórki jajowe są mikroskopijne. Pozyskuje się je u dorosłych samic. Ze względu na niski wskaźnik sukcesu, potrzebne jest wiele komórek. Wszystkie użyte komórki jajowe są haploidne – nie zostały nawodnione nasieniem. Zawierają więc połowę materiału genetycznego typowego dla komórek zwierzęcia i nie przeszły jeszcze żadnego rozwoju.
Usunięcie jądra komórki jajowej
Ponieważ materiał genetyczny w komórkach jajowych nie jest tym, jaki chcą naukowcy dla sklonowanego zwierzęcia, a posiadanie wielu jąder w jednej komórce może powodować problemy, naukowcy muszą usunąć jądro komórki jajowej. Robią to metodą podobną do izolacji jądra dawcy, tylko odrzucają jądro jajowe.
Wstawienie jądra dawcy
Wykonując operację odwrotną do poprzedniej, naukowcy wstrzykują oryginalne jądro dawcy do komórki jajowej. Same to nie sprawia, by komórka zaczęła się rozwijać. Według Projektu Genomu Ludzkiego, naukowcy muszą też stimulować tę komórkę chemią i prądem, by rozpoczęła procesy biologiczne niezbędne do wzrostu i rozwoju.
Wstawienie do macierzycy matki zastępczej
Obecnie nie ma technologii, która mogłaby zapewnić środowisko niezbędne do rozwoju komórki jajowej poza macicą matki. Dlatego naukowcy wkładają przygotowaną komórkę do matki zastępczej. Po tym komórka czasem dojrzewa do normalnego płodu, ostatecznie rodząc się jako nowy organizm z cechami genetycznymi identycznymi dawcy.