Wielonóżki i stonóżki to podobne zwierzęta z tego samego typu i podtypu – Arthropoda i Myriapoda. Jednak wielonóżki należą do rzędu Diplopoda, a stonóżki do Chilopoda. Na świecie ponad 10 000 gatunków wielonóżek, a tylko ok. 8000 stonóżek. Inne różnice w cechach.
Cecha fizyczne
Najbardziej rozpoznawalna cecha: liczba nóg. Wielonóżki: 80–400 nóg (parach w segmentach). Stonóżki: 30–60 nóg. Wielonóżki noszą dwie pary nóg w większości segmentów ciała, stonóżki – jedną parę na segment. Obu zwierząt ciała długie i wąskie, ale wielonóżki: zaokrąglone, sztywne, wolne; stonóżki: szybkie, giętkie, często płaskie.
Dieta
Stonóżki to drapieżniki mięsożercy – jedzą różne owady i pająki. Zabijają ofiarę jadem przed zjedzeniem. Wielonóżki to wszystkożercy – głównie gnijejąca roślinność z gruntu. Jedzą też owady i żywe rośliny, jeśli nic innego.
Długość życia i rozmnażanie
Wielonóżki żyją dłużej – do 7 lat w dobrych warunkach (przeciwko 5 lat stonóżek). Wielonóżki rozmnażają się kilkukrotnie rocznie, do 500 jaj naraz. Stonóżki do 60 jaj naraz, ale niektórzy gatunki mają instynkt macierzyński – chronią jaja i opiekują się młodymi po wylęgnieniu.
Obrona
Stonóżki mają pazury na pierwszym segmencie ciała – gryzą i wstrzykują jad w ofiary i drapieżników. Wielonóżki nie mają takiej broni. Nie mają odwołów do gryzienia, ściskania, drapania. Ale mogą wydzielać smrodliwy, trucizny płyn z ciała – odstrasza wielu drapieżników.