Żuraw kanadyjski – najliczniejszy żuraw świata
Zasięg: Alaska, Syberia, Ocean Arktyczny → Meksyk, Kuba. Szare, czerwony czepiec. Wszystkożerne: kręgowce, bezkręgowce, roślinność. Na północy – szersza dieta.
Siedlisko i żerowanie
Najlepiej: tereny podmokłe słodkowodne. Bagna, torfowiska, doliny arktyckie, łąki sycowe, feny, łąki, sosnowe płaskowyże, pola rolne. Część migracyjne. Tańczą, żerują w wodzie i na lądzie.
Długi, ostry dziób – wykopywanie: bulwy, ziarna, żaby, larwy, myszy, węże, gady. Jedzą: owady, dżdżownice, gryzoны, nasiona, owoce, rośliny wodne.
Dziób i łapy – narzędzia. Dziób: ostry, ząbkowany (chwycenie śliskich robaków/węży). Pazury – kopanie w ziemi.
Młodzie
Nie latające pisklęta: białko – owady (szybki wzrost). Plotki o jadaniu słabszych młodych – fałszywe. Ale jedzą młode innych gatunków (szczególnie gdy wychowują własne).
Konflikty z rolnictwem
Ogromne stada migracyjne (Midwest) niszczą uprawy → straty. Rozwiązanie: kukurydza z odstraszaczami. Obszary stagingowe: Nebraska (ziarno z pól), Teksas (roślinność rodzimą).
Zagrożenia
- Utrata siedlisk: osuszanie podmokleś → gniazda i jedzenie znikają.
- Zabudowy, zanieczyszczenia.
- Karmienie przez ludzi – uzależnienie, porzucenie naturalnej diety, zagrożenie zdrowia.