Kokon to ochronne schronienie, które budują niektóre owady i inne bezkręgowce. Tworzony jest z materiałów włóknistych, takich jak jedwab, i pełni funkcję futraza podczas rozwojowego etapu metamorfozy. W przyrodzie spotyka się kilka typów kokonów, które różnią się budową, materiałem i sposobem powstawania. Poniżej przedstawiam najciekawsze z nich.
Kokony pszczoł
U pszczół kokony powstają w komórkach ula. Matka pszczółka składa jajka w każdej komórce, a po wykluciu larwy, robotnice karmią je mleczkiem królewskim. Młodzie pszczół owija się w tę substancję, tworząc kokon. Larwy przeznaczone na matki otrzymują mleczko królewskie dłużej, co sprawia, że rosną większe i silniejsze. Po zjedzeniu mleczka młode pszczły zaczynają tkacze kolejny kokon, w którym dojrzewają do pełni – jako matki, truchły lub robotnice.
Kokony motyli (chrysalidy)
Kokon motyla nazywamy chryzalidą. Motyle owijają się w nią, gdy są gotowe do rozpoczęcia metamorfozy. W trakcie tego procesu nie jedzą ani nie piją – przebywają w stanie spoczynku, który może trwać od kilku dni do wielu miesięcy. Większość motyli wkracza do kokonu zimą, by wyjść wiosną. Różne gatunki tworzą różnego rodzaju kokony: niektóre wykonują jedwabiste podkładki z haczykami brzuchnymi, inne mają jedwab wspierający tułów jak pasek. Kokon staje się przeźroczysty dzień przed wyjściem motyla.
Kokony robaków jedwabniczych
Robaki jedwabnicze to gąsienice, które po miesiącu rozwoju tkaczą wokół siebie kokony. Gdy robak zaczyna tkacze kokon, przestaje jeść i żółknie. Przez trzy dni wytwarza kokon ze stwardniałej śliny. Na wargach posiada mały tkacznik, który wydziela jedwab. Robak tkacze kokon we wzorze ósemki i przebywa w nim przez trzy tygodnie.
Kokony dżdżownic
Dżdżownice produkują kokony dla rozwijających się zarodków. Podczas parzenia dżdżownice łączą się ze sobą, wydzielając śluz, który utwarza się, tworząc kokon. Dżdżownica odkłada kokon głęboko w glebie, zapewniając mu bezpieczeństwo.
Kokony żab pustynnych
Żaby pustynne kopią się w ziemi, by chronić się przed upałem i suszą. Latem budują kokony ze ścięrniętej naskórka. Martwa skóra odchodzi z ciała, tworząc cienkie warstwy, które nakładają się na siebie. Kokon pokrywa całe ciało z wyjątkiem nosówek, co umożliwia oddychanie.
Kokon to ochronne schronienie, które budują niektóre owady i inne bezkręgowce. Tworzony jest z materiałów włóknistych, takich jak jedwab, i pełni funkcję futraza podczas rozwojowego etapu metamorfozy. W przyrodzie spotyka się kilka typów kokonów, które różnią się budową, materiałem i sposobem powstawania. Poniżej przedstawiam najciekawsze z nich.
Kokony pszczoł
U pszczół kokony powstają w komórkach ula. Matka pszczółka składa jajka w każdej komórce, a po wykluciu larwy, robotnice karmią je mleczkiem królewskim. Młodzie pszczół owija się w tę substancję, tworząc kokon. Larwy przeznaczone na matki otrzymują mleczko królewskie dłużej, co sprawia, że rosną większe i silniejsze. Po zjedzeniu mleczka młode pszczły zaczynają tkacze kolejny kokon, w którym dojrzewają do pełni – jako matki, truchły lub robotnice.
Kokony motyli (chrysalidy)
Kokon motyla nazywamy chryzalidą. Motyle owijają się w nią, gdy są gotowe do rozpoczęcia metamorfozy. W trakcie tego procesu nie jedzą ani nie piją – przebywają w stanie spoczynku, który może trwać od kilku dni do wielu miesięcy. Większość motyli wkracza do kokonu zimą, by wyjść wiosną. Różne gatunki tworzą różnego rodzaju kokony: niektóre wykonują jedwabiste podkładki z haczykami brzuchnymi, inne mają jedwab wspierający tułów jak pasek. Kokon staje się przeźroczysty dzień przed wyjściem motyla.
Kokony robaków jedwabniczych
Robaki jedwabnicze to gąsienice, które po miesiącu rozwoju tkaczą wokół siebie kokony. Gdy robak zaczyna tkacze kokon, przestaje jeść i żółknie. Przez trzy dni wytwarza kokon ze stwardniałej śliny. Na wargach posiada mały tkacznik, który wydziela jedwab. Robak tkacze kokon we wzorze ósemki i przebywa w nim przez trzy tygodnie.
Kokony dżdżownic
Dżdżownice produkują kokony dla rozwijających się zarodków. Podczas parzenia dżdżownice łączą się ze sobą, wydzielając śluz, który utwarza się, tworząc kokon. Dżdżownica odkłada kokon głęboko w glebie, zapewniając mu bezpieczeństwo.
Kokony żab pustynnych
Żaby pustynne kopią się w ziemi, by chronić się przed upałem i suszą. Latem budują kokony ze ścięrniętej naskórka. Martwa skóra odchodzi z ciała, tworząc cienkie warstwy, które nakładają się na siebie. Kokon pokrywa całe ciało z wyjątkiem nosówek, co umożliwia oddychanie.