Prędkość biegu słonia ograniczona jest przez jego ogromną wagę – do pięciu ton – oraz wysokość do 3 metrów (10 stóp). Artykuł z 2010 r. opublikowany w „Journal of Experimental Biology” podaje maksymalną prędkość słonia na 5 metrów na sekundę, co przekłada się na ok. 18 km/h (11,2 mph). Grupa badawcza, złożona z naukowców z Belgii, Włoch i Tajlandii, przeprowadziła badania w Tajlandzkim Centrum Ochrony Słoni w Lampang, Tajlandia. Zmierzyli prędkość 34 azjatyckich słoni na trasie 50 metrów (164 stopy) z płytami metalowymi zdolnymi do pomiaru sił generowanych przez słonie. Okazało się, że szybko poruszające się słonie nie naprawdę biegną, lecz posiadają chód, który jest mieszanką chodu i trotu. Słonie zawsze mają co najmniej jedną nogę na ziemi, podczas gdy biegnące zwierzęta normalnie są w fazie lotu przez pewien czas.
Zyskiwanie prędkości
Zwierzęta często zmieniają wzorzec ustawiania stóp przy przyspieszaniu. Słonie są inne – zachowują ciągły wzrost długości i częstotliwości kroków przy przyspieszaniu. Sekwencja ustawiania stóp i relacje kończyn pozostają te same w całym zakresie prędkości. Badanie wykazało, że słonie dodają bardziej pogo-stickowy odskok do kroków przy przyspieszaniu. Jednocześnie pionowe ruchy centrum masy słonia maleją o 2/3 przy osiągnięciu maksymalnej prędkości. Naukowcy ustalili, że słonie generują tylko około 1/3 średniej masowo-specyficznej pracy mechanicznej innych zwierząt poruszających się.