Gatunek zagrożony to populacja organizmów narażona na ryzyko wyginięcia. Termin opisuje gatunki stojące przed wysokim ryzykiem zniknięcia w naturze, z powodu utraty siedliska, polowania lub innych czynników.
Ustawa o zagrożonych gatunkach (ESA) to federalne prawo USA uchwalone w 1973 r. Celem ESA jest ochrona i konserwacja gatunków zagrożonych i wrażliwych oraz ich siedlisk. ESA zapewnia prawną ochronę wpisanych gatunków i ustanawia proces wpisywania nowych gatunków jako zagrożonych lub wrażliwych.
Zgodnie z ESA, gatunek może być wpisany jako zagrożony (endangered) lub wrażliwy (threatened). Gatunek zagrożony to taki, który grozi mu wyginięcie na całym lub istotnym fragmencie zasięgu. Gatunek wrażliwy to taki, który w przewidywalnej przyszłości może stać się zagrożonym.
ESA odniosła sukcesy w zapobieganiu wyginięciu wielu gatunków. Np. pomogła chronić orła łysiego, kondora kaliforniijskiego i fretkę czarnonogą. ESA była też instrumentalna w ochronie siedlisk gatunków zagrożonych i wrażliwych.
ESA to prawo kontrowersyjne. Niektórzy uważają, że idzie za daleko w ochronie gatunków i jest zbyt kosztowna. Inni, że robi za mało i powinna zostać wzmocniona. Mimo kontrowersji, ESA to ważne prawo, które uratowało wiele gatunków przed wyginięciem.