Kozy gospodarskie – historia, hodowla, mleko i zdrowie

Historia udomowienia

Kozy są hodowane od tysięcy lat – dowody archeologiczne datują domestykację na ok. 7000 r. p.n.e. (źródło: Smallstock.info). Hoduje się je dla wełny, mleka i mięsa. Fermy wahają się od kilku sztuk do 500 sztuk.

Rozmnażanie

  • Kozy tarłe raz w roku, sezon tarcia: VIII–III.
  • Dojrzałość płciowa: 7–9 miesięcy.
  • Płodność: do 5 kozląt (kids) w miocie.
  • Pierwsze karmienie (kolostrum) krytyczne dla przeżycia – antyciała i składniki odżywcze.

Specyfika hodowli

  • Mleczne: wybiera się najlepsze kozły i kozły z najwyższą wydajnością mleka.
  • Mięsne: kozłata karmione przez 10 tyg., potem dobytkowane zbożem i sianem do ok. 40 kg (90 lbs).

Dojenie

  • 2 razy dziennie, co 12 godzin.
  • Maszyny (systemy pryskania ciemieni) lub ręczne.

Produkty

  • Mleko kozie – sery regionalne, łatwiej przyswajalne niż krowie (więcej wit. A), do dzieci, chorych, żółci.
  • Mięso – z ras mięsnych lub po końcu laktacji.
  • Wełna – np. kozy angorskie (mohair).

Zdrowie – główne zagrożenia

Gniót kopyteł (footrot) – infekcja bakteryjna, silny ból, łatwo się rozprzestrzenia w stadzie, drogie leczenie. Profilaktyka: suche podłogi, regularne przycinanie, unikanie błota.

Podsumowanie

Hodowla kóz gospodarczych to tradycja i nowoczesne rolnictwo. Sukces zależy od dobrej genetyki, higieny, wykarmiwania i profilaktyki zdrowotnej.