Unikalna postawa i cechy
Kaczki indyjskie (Indian Runner) mają unikalną postawę. Stoją pionowo, jak pingwiny, a nogi są farte do tyłu, co pozwala im biegać efektywnie. To bardzo aktywne ptaki, potrafią przeskoczyć płot 90 cm, choć nie latają. Istnieje 8 uznanych odmian i hodowcy wyhodowali wiele więcej, charakteryzujących się kolorystyką. W 2000 r. w USA było 2916 hodowlanych kaczek indyjskich.
Uznane odmiany
Amerykańskie Stowarzyszenie Drobiu (APA) uznaje: szarą, chamois, fawn & white, penciled, czarną, czekoladową, Cumberland blue i białą. Ponad 20 odmian niestandardowych, m.in.: fairy fawn, golden, saxony, pastel, trout, dusky, khaki, cinnamon, silver, lavender, lilac, blue-brown penciled, splashed. Kaczki indyjskie mają większe zróżnicowanie kolorystyczne niż inne kaczki. Hodowcy selekcjonują ptaki o płynnym biegu i silnych nogach.
Cechy standardu
Kaczki muszą mieć bardzo specyficzną kolorystykę, by spełnić standard odmiany. Hodowcy i sędziowie oceniają oczy, policzki, głowę i szyję. Na ciele: grzbiet, pierś, skrzydła, boczki, a także nogi, palce i pływki. Wszystkie części mają zdefiniowane kolory w każdej odmianie, z cechami dyskwalifikującymi. W USA standardy w publikacji APA "American Standard of Perfection".
Cechy fizyczne
Sędziowie i hodowcy szukają specyficznej chodziny: kaczka ma iść, nie wadać. Kształt ciała jak butelka wina – głowa i szyja przechodzą w ciało bez wyraźnych barków. Głowa długa i płaska, oczy blisko góry czaszki. Ważna wysokość – pionowa postawa z zapchniętym ogonem. Grzbiet zaokrąglony, nie płaski.
Zastosowanie gospodarcze
Kaczki indyjskie słyną z wysokiej wydajności jajecznej. Składają białe jajka wielkości kurzych. Dobry ptak daje ok. 200 jaj rocznie. Doskonale znajdują pożywienie: owady, ślimaki, ślimaki. Smak podobny do dziczej kaczki, ale rzadko chowane na mięso ze względu na mały rozmiar.