Obu kobre i węże gęstwowe to niebezpieczne i skuteczne drapieżniki. Oba potrafią zadać śmiertelne ugryzienie człowiekowi, ale mają różne typy jadu. Mimo podobnego zagrożenia, istnieją kluczowe różnice.
Informacje ogólne
Kobre pochodzą z rodzaju Naja – najszerzej rozpoznawaną grupę węży. Znane ok. 20–22 gatunki. Zamieszkują Afrykę, Indie, Azję Południowo-Wschodnią, Indonezję i Bliski Wschód.
Węże gęstwowe to rodzaje Crotalus i Sistrurus. Znanych ok. 30 gatunków. Skupiają się w południowo-zachodnich USA, gatunki występują też na północy i południu w malejących liczbach.
Wygląd
Węże gęstwowe charakteryzuje grzechotka na końcu ciała – sygnał ostrzegawczy dla drapieżników. To węże dziurawce z otworami czującymi ciepło pod nosem. Mają szerokie, trójkątne głowy, źrenice jak u kota. Ciała grube i ciężkie. Duże zęby jadowe wysuwają się przy otwieraniu pyska. Pyska ościeżna na 180°. Średnia długość 0,9–1,2 m.
Kobre to długie, ciene węże. Średnia długość 1,2–1,8 m, niektóre gatunki znacznie dłuższe – królewska kobra to 5,5–6 m. Najbardziej niezwykłą cechą jest kapsel za głową – wydłużenie żeber, używane jak grzechotka węża gęstwowego.
Rozmnażanie
Oba mają unikalne cechy rozmnażania. Węże gęstwowe są jajowożyworodne lub żyworodne – samica albo trzyma jajka w ciele, a one wykluwają się przy składaniu, albo rodzi żywe młode. Młode od razu samodzielne.
Kobre są unikalne wśród węży – budują gniazda dla młodych. Jak większość węży, są jajorodne. Składają 20–40 jaj w gnieździe, samica strzeże przez inkubację 60–90 dni. Noworodki ok. 50 cm, nazywane mlądem. Kobre rodzą się z pełną mocą jadu.
Toksyczność
Oba są jadowite. Węże gęstwowe mają jad hemotoksyczny – niszczy tkanki, degeneruje narządy, zakłóca krzepnięcie. Bez leczenia ugryzienie może skończyć się amputacją lub śmiercią.
Wszystkie gatunki kóbry mogą dać śmiertelne ugryzienie. Kobre mają silny jad neurotoksyczny – atakuje układ nerwowy, powoduje paraliż. Niektóre gatunki mają też cechy hemotoksyczne, a unikalnie – potrafią strzelać jadem.
Przeciwciało
Żadne ugryzienie kóbrą ani wężem gęstwowym nie da się wyleczyć wysysaniem jadu – pilna konieczność przeciwwenenu. Przeciwweno istnieje dla obu gatunków i produkuje się je z jadu danego węża.