Geografia i środowisko
Zielona anakonda (Eunectes murinus) to gatunek południowoamerykański, występujący głównie w basenie Amazonki i Orinoki, wschód od Andów. Te węże preferują bagna, torfowiska oraz powolne strumienie, gdzie potrafią czekać na ofiarę. Choć na lądzie poruszają się niezgrabnie, w wodzie okazują się zaskakująco zwrotne i spokojne.
Rozmiar
Zielone anakondy są największymi wężami na świecie pod względem masy ciała. Dorosłe osobniki regularnie osiągają długość do 8–9 metrów (29 stóp) i wagę przekraczającą 250 kg (ćwierć tony). Choć pyton siatkowaty może być dłuższy, to objętość anakondy – jej obwód może sięgać 30 cm – sprawia, że jest najcięższym wążem. Nawet noworodki mają około 60 cm długości i od razu po wykluciu potrafią pływać i polować.
Identyfikacja
Większość zielonych anakond dorasta do 5,5–6 metrów (18–20 stóp). Ich charakterystyczna cecha to masywne ciało o zielonkawo-oliwkowej barwie z czarnymi plamami. Głowa jest stosunkowo wąska, z pomarańczowo-żółtymi pasami wzdłuż boków. Oczy ustawione wysoko na głowie pozwalają obserwować otoczenie, gdy reszta ciała jest zanurzona.
Pokarm i polowanie
Zielona anakonda je wszystko, co jest mniejsze od niej – ryby, ptaki, gady, ale także dzike świnie, jeleńce, a nawet jaguarów. Jako smuklik łapie ofiarę, owija się wokół niej i duszy lub zgnieca, a następnie połyka w całości dzięki szczękom połączonym elastycznymi więzadłami.
Mity i rzeczywistość
Hollywoodowe filmy horrorowe stworzyły wokół anakond mit potworów terroryzujących badaczy. W rzeczywistości nigdy nie udowodniono istnienia osobników powyżej 9 metrów, a ataki na ludzi są ekstremalnie rzadkie. Istnieją udokumentowane przypadki zjadania ludzi, ale nigdy nie zostały one zarejestrowane na kamere. Anakondy są rather scheu i unikają ludzi.