Żółwie kęsakowe to silnie wodne gatunki – spędzają większość czasu w wodzie, odpoczywając w płytkich wodach i kopiąc się w mudzie. Często żyją przy brzegach rzek w wodach słodkich i chłodnych z bogatą roślinnością. Schroniska składają się z mudy i roślin: pokrzywki wodnej, rogoziny, żółtego nenupharu, trzciny pospolitej, potamogetonu, hydrilli, buttonbrush i strzałki wodnej.
Rozpowszechnienie
Według National Audubon Society, zasięg wynosi od południowego Alberta i Nowej Szkocji na północy po Zatokę Meksykańską na południu. W cieplejszych regionach aktywne cały rok, w chłodniejszych – hibernuje zimą.
Schronienie wodne
Latem żółw kopie się w mudzie i poluje w płytkich wodach. Wedle U.S. Army Corps of Engineers, żółwie kęsakowe zazwyczaj się termoregulują w wodzie (w przeciwieństwie do innych gatunków preferujących skały/kory). Czasem dzielą schronienia z żółwiami malowanymi.
Schronienie zimowe (hibernacja)
Hibernacja zaczyna się w połowie października, choć nie wszystkie osobniki hibernują. Zimowe schroniska to nory ondatry i mud. Czasem duże grupy hibernują razem.
Gniazda
Gniazda kopie samica tylnymi nogami – zazwyczaj w piasku lub wiórach. Po złożeniu jaj zakrywa je dla ochrony. Sezon składania: połowa maja – połowa czerwca (zależy od klimatu lokalnego).
Ostrzeżenie
Żółwie kęsakowe są niebezpieczne, zwłaszcza dla osób nieznających techniki uchwytu. Poza wodą są szczególnie groźne (Audubon Society). Chwytamy z tyłu pancerza – mają długie, elastyczne szyje i potrafią zranić potężnym ugryzieniem.