Mikrofilarie to termin dla stadia młodego pasożyta żyjącego w układzie krwionośnym gospodarza. Najczęściej w kontekście dirofilariozy (robaków serca). Robaki serca atakują układ krwionośny ssaków, głównie psów, żywąc się ich kosztem, aż umrą i zostaną wchłonięte.
Rozmnażanie
Dorosłe robaki rozmnażają się płciowo lub bezpłciowo, uwalniając do krwiobiegu mikrofilarie (pre-larwy). Cyrkulują one w organizmie gospodarza, aż zostaną połknięte przez karmącą się samicę komara. W żołądku komara dojrzewają do stadia zarodowego, gotowego do zarażenia nowego gospodarza.
Dojrzewanie
Gdy larwy są gotowe, komar (gospodarz pośredni) przekazuje je nowemu gospodarza przez ujęcie. Larwy wędrują układem krwionośnym do serca, gdzie osiadają, dojrzewają do formy dorosłej i cykl się powtarza.
O mikrofilariach
Mikrofilarie to zaawansowane stadium embriologiczne, dające pasożytowi największą szansę na przeżycie. Samice robaków uwalniają mikrofilarie w określonych porach dnia – zazwyczaj wczesnym wieczorem – by zwiększyć szansę połknięcia przez komary.
Rozwój
Narzędzia mikrofilarii są w wczesnym stadium rozwoju i nie utrzymałyby larwy, ale po połknięciu przez komara szybki rozwój (ok. 2 tygodnie) prowadzi do dojrzałości. Mikrofilarie wiercą się w żołądek komara, by zostać w organizmie pośrednim do pełnej dojrzałości i ataku na układ krwionośny gospodarza głównego.
Badania
Zwierzaki domowe rutynowo badane na robaki serca – prosty test przeciwciał (occult test). Po wyniku dodatnim często robi się test filtracyjny, by potwierdzić mikrofilarie.
Prosty test krwi: pobranie próbki, filtracja specjalnym filtrem, zamazanie na lamce, barwienie. Mikroskop pomaga zobaczyć mikrofilarie.
Leczenie
Usunięcie mikrofilarii: iwermektyna doustnie lub dożylnie – zabija zarodki. Profilaktyka kluczowa: miesięczna iwermektyna doustna – 99,9% skuteczność w zapobieganiu dirofilariozie u kotów i psów.