Klimat
Pandy czerwone żyją w lasach umiarkowanych w Bhutanie, Chinach, Indiach, Birmie i Nepalu. Są lepiej zaadaptowane do zimna niż do upałów i spędzają zimy i lata na swoich terytoriach. Nie hibernują, ale polegają na gęstym futrze i puszystym ogonie, by ciepło im było podczas chłodów.
Jako gatunek górski, panda czerwona żyje na wysokościach 1500–4000 m n.p.m. Czuje się komfortowo w temp. 2–24°C (35–75°F), a powyżej 24°C cierpi. Rzadko temp. spada poniżej zera. W hodowli, gdy temp. spada do ok. -7°C (20°F), Stowarzyszenie ZOO i Akwariów zaleca ogrzewane schrony.
Futro
Podwójne futro pandy czerwonej izoluje od zimna. Gęste podfutro pokryte jest warstwą grubego futra na całym ciele, zapobiegając ucieczce ciepła. Futro pokrywa nawet podeszwy stóp, by chodzić po śniegu bez wychłodzenia. Gdy spoczywają na drzewach – ich ulubionym miejscu – owijają się puszystym ogonem dla dodatkowego ciepła.
Żywienie
Zimowe temperatury i skrócone dni wpływają na dietę. Z mniejszą dostępnością pożywienia zimą jedzą prawie wyłącznie bambus i poświęcają na poszukiwanie pożywienia do 13 godzin dziennie. Latem uzupełniają dietę kórką, jagodami, owocami, liśćmi i owadami.
Metabolizm
Ze względu na ubogą zimową dietę, pandy czerwone mają wolny metabolizm – nieco wyższą niż leniwiec. Podczas silnych chłodów mogą dalej obniżać tempo metabolizmu, zachowując stałą temperaturę ciała. Niskie wydatkowanie energii pomaga im przetrwać zimę bez hibernacji czy migracji.