Dzięki Bujnemu środowisku Florydy oraz ciepłemu, wilgotnemu klimatowi, gąsienice i motyle zalegają ten region. Choć pewne gatunki gąsienic wahają się w zależności od regionu ze względu na dostępność pożywienia, wiele gatunków można znaleźć w całym stanie. Wielu mieszkańców Florydy nie przeszkadza obecność gąsienic na ich posiadłościach, bo zamieniają się one w piękne motyle, podczas gdy inni ostrożnie traktują bardziej groźne gatunki.
Gatunki
Na Florydzie żyje ponad 102 gatunki gąsienic. Często nazywa się je nazwami ich motyli. Florydzkie gąsienice zamieniają się w motyle z rodzin: żółwiaków (swallowtails), bielinek (whites), siarki (sulphurs), nymphalidów (brushfoots), rylików (snouts), metalmarków i gossamer-wings. Do nich należą: wielki żółwiak, duża pomarańczowa siarka, florydański bielinek, goatweed leafwing, rylik, mallow scrub-hairstreak i wschodni pygmy-blue. Najczęstsze florydzkie motyle to: admiral czerwony, miami blue i dun skipper.
Siedlisko
Po wykluciu gąsienice zjadają, aż osiągną rozmiar pozwalający na zakokoniowanie i przemianę w motyle. Dlatego szukają miejsc z obfitością kwitnących roślin i drzew. Gąsienice preferują zielone liście i krzewy. Choć wiele gatunków je wszystko, inne wybiórczo dobierają rośliny. Niektóre rośliny wytwarzają toksyny chemiczne chroniące je przed gąsienicami. Gąsienice potrzebują też miejsca ciepłego i wilgotnego, z dużą ilością gałązek do powieszenia się w stadium kokonu.
Kontrola
Rolnicy lub właściciele domów chcący pozbyć się gąsienic mogą sadzić rośliny z toksynami w liściach, by zabić lub odstraszyć część populacji. Gdy gąsienica jest w pełni wyrosła, jej zagrożenie nie jest już duże, by walczyć z nią, bo skończyła się karmić. Młode gąsienice rzadko sycą głód, więc firmy na Florydzie oferują pestycydy na te owady.
Niebezpieczne gąsienice
Na Florydzie występuje cztery główne gatunki gąsienic żądliwych: siodłowa (saddleback), puss, lo moth i hag. Te owady nie mają igieł, ale posiadają grzebienie połączone z gruczołami jadowymi (według Uniwersytetu Florydy). U niektórych ludzi "ukłucie" wymaga pomocy medycznej, u innych powoduje tylko pieczenie lub świąd. Rozpoznać je można po pokryciu włosopodobnym lub ostrych grzebieniach w jasnych kolorach ostrzegających o truciznie.