Hipopotam karłowy (Choeropsis liberiensis) – rodzimy w Afryce Zachodniej, najwięcej w Liberii. Wygląda jak miniatura hipopotama, ale różnice: mniej palczate stopy, dłuższe nogi, karmienie tylko nocą, większość czasu na lądzie w cieniu blisko bagien/rzek.
Klimat i siedlisko
Gęste lasy Liberii, Sierra Leone, Gwinei, Wybrzeża Kości Słoniowej. Las deszczowy afrykański – 2. największy i najgęstszy na świecie. Ekstremalnie wilgotny: ok. 10 000 mm deszczu rocznie. Stała ciepła temperatura: 24–27°C. Preferują wody i błota przy rzekach/bagnach z gęstym podrośnięciem.
Zachowanie
Nieśmiały, samotny, nocny, jeden z najtrudniejszych do zaobserwowania. Ale silny, agresywny, niebezpieczny dla ludzi/zwierząt. Terytorialny, dominacja w stadzie – walki głównie w wodzie. Specyficzne grupowanie: dominujący samiec, matki z młodymi, samice samotne, samce kawalerzy. Głosne, głośne – zwłaszcza matka ucząca młode.
Anatomia
Urodzenie: 27 kg. Dorosły: 180–270 kg. Skóra twarda, bezsierśna, szara/zielonkawa-czarna. Mały ogon, masywne nogi, duża głowa i paszczę. Półwodny: uszy i nozdrza na szczycie głowy – szczelność wodna, sprawny nurkowanie.
Dieta
Roślinożercy: krzewy, paprocie, trawy, liście, owoce – ok. 45 kg roślinności dziennie. Wykopują rośliny bagienne, obdzierają liście, drążą twarde owoce kłami. Zęby do obrony, a nie jedzenia – chwytają wargami.
Perspektywy
Zagrożenia: zęby trzonowe z kości słoniowej → bracia. Klimat: wzrost temp. wysusza bagna (ochrona). Siedliska kurczą się: nafta/gaz, przemysł, wycinka, rolnictwo. Przyszłość – międzynarodowa troska. Parki narodowe = jedyne chronione siedliska. IUCN: zagrożony (Endangered) – wysokie ryzyko wymarcia w naturze.