Wyginięcia w epoce nowożytnej – mimo ustawy o gatunkach zagrożonych (1973)
Niszczenie siedlisk, zmiany klimatu, zakłócenia łańcucha pokarmowego – to główne przyczyny. Mimo działań ochronnych, wiele gatunków zniknęło.
1. Żaba złota (Incilius periglenes) – 1989
Przyczyny: zanieczyszczenie, zmiany klimatu, promieniowanie UV, grzybowe infekcje skóry. Samce: jaskrawy złoty kolor (nie szary/brązowy). Samice: różne barwy (żółty, czarny). Kostaryka.
2. Leopard z Zanzibaru (Panthera pardus adersi) – ok. 1996
Archipelag Zanzibar (Tanzania). Czasem donosi się o obserwacjach. Przesądy: leopardy należą do wiedźm – gwałtowne polowanie. Ochrona nie powiodła się.
3. Kozioł pirenejski (Capra pyrenaica pyrenaica) – 2000
Ostatnia samica zgniecioną drzewo. Dotąd masowe polowanie (Hiszpania, Pireneje). 2009 – klon z próbki skóry, ale zmarł z powodu wad płuc.
4. Nosorożec czarny zachodnioafrykański (Diceros bicornis longipes) – 2006
Przez dekady braconierzy polowali na rogi – medycyna i kinżale w Azji/Jemenie. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody ogłosiła wyginięcie 2006 r.
5. Tygrys tasmański (Thylacinus cynocephalus) – lata 30. XX w.
Meszynka (nie kot), wygląd psowaty. Od 1830 r. nagroda za zabicie (chronienie zwierząt hodowlanych). Konkurencja z dingo. Ostateczne wyginięcie w latach 30.
Wniosek
Wyginięcia to trwała utrata bioróżnorodności. Ochrona siedlisk i walka z braconierstwem kluczowe dla pozostałych gatunków.