Nosorożce to drugie co do wielkości ssaki lądowe na świecie, po słoniach. Dwie główne grupy nosorożców żyją w Afryce i Azji – łącznie 5 gatunków: biały, czarny, indyjski (jednorogi), sumatrzański i jawski. Wszystkie mają wspólne cechy, ale też różnice. Nazwa "rhinoceros" pochodzi z greckich słów "rhino" (nos) i "ceros" (róg).
Cechy fizyczne
Nosorożce to duże, mięśniaste zwierzęta: długość 2,4–4 m, wysokość w kłach 1,5–1,8 m, waga 800–2270 kg w zależności od gatunku. Największy to nosorożec biały, najmniejszy sumatrzański. Wszystkie mają rogi na nosie z keratiny (ten sam składnik co włosy i paznokcie). Gruba, skórzasta skóra u niektórych gatunków wygląda jak pancerz. Słaby wzrok, ale dobry słuch – jak zestraszone, mogą zaatakować.
Zasięg i siedliska
Nosorożce białe i czarne – Afryka wschodnia i południowa, sawany i łąki. Czarny czasem w lasach, blisko granicy z łąkami. Trzy pozostałe gatunki – Indie i Azja Południowo-Wschodnia. Indyjski (jednorogi) – północne Indie, Pakistan, Nepal, równiny i bagna. Sumatrzański – Bhuta, Birma, Sumatra, Tajlandia, Malezja. Jawski – tylko w dwóch parkach narodowych (Tajlandia, Jawa). Sumatrzański i jawski to mniejsze gatunki preferujące lasy deszczowe tropikalne.
Cechy odżywiania
Nosorożce to roślinożercy żywiące się różnymi roślinami zależnie od regionu. Gatunki afryckie: trawy, gałązki, kora drzew – używają rogów do łamania wyższych gałązi. Gatunki azjatyckie (głębsze w lasach deszczowych): owoce, rośliny wodorostne. Kontakt z rolnictwem sprawia, że azjatyckie gatunki czasem niszczą uprawy.
Cykl życia
Z wyjątkiem nosorożca białego (tworzy małe grupy), nosorożce to samotniki. Parzenie całoroczne, ale zależne od obfitości pokarmu. Długie ciąże (wielkość ciała) i zazwyczaj jedno młode. Młode zostają z matką do 2 lat, by nauczyć się samodzielności.