Norniki bywają uważane za szkodniki ze względu na stwałe kopy i zniszczenia w ogrodach i uprawach. Zwierzęta te są rodem z Ameryk, gdzie żyje ok. 35 gatunków. Znane też jako norniki workowate – nazwa pochodzi od worków policzkowych, w których zapasują pokarm podczas poszukiwaw, by zaniesść go do nory.
Norniki meksykańskie
Norniki z rodzaju Cratogeomys to norniki meksykańskie. 8 gatunków w tym rodzie najczęściej występuje w Ameryce Środkowej, ale niektóre, np. nornik żółtotwarz, sięgają na północ aż do Kansasu i Coloradu. Wszystkie norniki to roślinożercy. Inne gatunki w tej grupie to: dymny, Goldmana, Llano, Merriama, Queretaro, nagoń nosy i Zinster.
Norniki wschodnie
Norniki wschodnie (rodzaj Geomys) występują od południowo-wschodnich USA na zachód do Teksasu, na północ do Kanady i w części Ameryki Środkowej. Południowo-wschodni nornik to jeden z częstszych w tej rodzinie – żyje w Alabamie, Georgii i Florydzie. Wszystkie norniki workowate są samotniki, spotykają się tylko by się parzyć. Inne gatunki: pustynny, Attwatera, Bairda, równinny, Knox Jonesa, teksański, centralnoteksanski i tropikalny.
Norniki zachodnie
9 gatunków w rodzaju Thomomys to norniki zachodnie. Częste w zachodnich USA – od Waszyngtonu, Oregona i Kalifornii na wschód do stanów centralnych (Teksas, Kolorado). Gatunki: Botta, Wyoming, Idaho, górski i południowy nornik.
Norniki południowe
2 gatunki w rodzie Pappogeomys to norniki południowe. Obie rodzime dla Ameryki Środkowej, jak wszystkie norniki żyją w systemach podziemnych nor. Gatunki: Alcorn i Buller.
Taltuzy
Taltuza to hiszpańskie słowo na nornika. Dwa rodziny norników workowatych nazywane są tym terminem. Orthogeomys – 11 gatunków, w tym największy nornik na świecie: gigantyczny nornik workowaty (prawie 30 cm długości, ok. 820 g wagi). Gatunki tego rodzaju żyją tylko w Ameryce Środkowej, głównie w Meksyku. Inne: chropy, Cherries, Darien. Jedyny gatunek rodzaju Zygogeomys też tylko w Ameryce Środkowej. Nornik michoacański jest zagrożony wyginięciem.