Gazela to ssak z rodziny antylop. Znane jest 19 gatunków gazel na świecie. Siedliska różnych gatunków się różnią – występują w Afryce i Azji.
Gazela – ogólne cechy
Gazela to roślinożerca znana z przetrwania w obszarach z niskim poziomem wody powierzchniowej. Pobiera wodę z moczu i fekalii podobnie jak wielbłądy, by oszczędzać wodę. Siedliska: suche łąki, lasy górskie, czasem pustynie. Drapieżnicy: szakal, lew, leopard. By im uniknąć, gazela biegnie szybko – ponad 64 km/h – i ma doskonały wzrok i słuch.
Gazela Thomsona i Granta
Gazela Thomsona – najliczniejsza na suchych równinach i łąkach Afryki. W porównaniu do Granta – niższa i masywniejsza, błękitno-piaskowa futrzina, rogi w kształcie S. Je trawy, w braku – liście krzewów. Gazela Granta dzieli pasterska z Thomsoną, często miesza stada, ale je liście, by unikać konkurencji. Szybka ucieczka Granta sprawia, że stanowi ok. 6% ofiar lwów i gepardów.
Springbok
Członek rodziny gazel w suchym południowo-zachodnim regionie Afryki. Istnieje od 15 mln lat (kopaliny). Podobny do afrykańskich gazel, ale różnice anatomiczne: pustą bazę rogów (inne gazele – solidną). Różni się dietą: nie ma preferencji, je to, co dostępne.
Gazela arabska
Gazela arabska to gatunek zagrożony na Półwyspie Arabskim, w Palestynie i na Syjanie. Różni się od afrykańskich ciemniejszym futrem, białym brzchem i czarnym ogonem. Preferuje góry i lasy: dni w górach, noce i wczesne poranki poszukuje pożywienia w małych lasach.
Gazela arabska to gatunek zagrożony na Półwyspie Arabskim, w Palestynie i na Syjanie. Różni się od afrykańskich ciemniejszym futrem, białym brzchem i czarnym ogonem. Preferuje góry i lasy: dni w górach, noce i wczesne poranki poszukuje pożywienia w małych lasach.