Siedlisko Delfina Butelkowatego (Bottlenose Dolphin) w Georgii (USA)

Opis i występowanie w Georgii

Delfin butelkowaty: krótki dziób, sylwetka masywna, skośne czoło. Brzuch szary z purpurowym odcieniem, po śmierci czarny. Długość rzadko przekracza 75 mm (uwaga: prawdopodobnie błąd w oryginale – dorosłe delfiny mają 2–4 m; 75 mm to rozmiar noworodka). Bokowe blediutko-szare, brzuch biały. Płetwa grzbietowa, płetwy piersiowe, płetwa ogonowa.

Georgia – stan przybrzeżny

Delfiny lubią tropikalne wody przy wybrzeżu Georgii. Częste w Zatoce Meksykańskiej: zatoczki, ujścia, korytarze żeglugowe. Jedyny cetacean z danymi o wielkości populacji i migracjach w Zatoce Meksykańskiej. Zdjęcia lotnicze: stada do 45 000 osobników.

Dwa ekotypy

Dwa typy: przybrzeżny (coastal) i odległoodległy (offshore). Różnica: pomiary czaszki i ciała. Przybrzeżny: mniejsze ciało, większe płetwy piersiowe -> zwrotność, szybsze oddawanie ciepła. Odległoodległy: większe ciało, krew przystosowana do zimna, oszczędza ciepło.

Wyspa Jekyll Island (Georgia)

Miejsce rozmnażania. Składniki odżywcze wody -> bogate żerowisko. Temperatura optymalna dla przybrzeżnego typu przez większość roku. Październik/Listopad – chłodnienie -> migracja na południe (za pożywieniem i cieplem). Wiosna – najlepszy czas na obserwację. Widoczne 32 km z wybrzeża. Średni żywot: 45 lat.

Interakcje społeczne

Społeczne, jak inne delfiny. Stada (pods) – walka o dominację. Dojrzałość 6–8 lat. Samice rodzą co kilka lat. Życiowo do 8 młodych. Stado: kilka samców, więcej samic, kilka młodych. Rzadko >15 osobników. Grupa stad = herd (stado większe).