Cechy fizyczne boi constrictora – jak rozpoznać ten gatunek

Rozmiar

Średni co do długości. Urodzeniowe: 50 cm. Dorosłe: do 4 m (13 stóp), typowo ok. 2,4 m (8 stóp). Nie osiągają masy pythona birmańskiego.

Brak jawnych jam termicznych

Inne Boidae mają widoczne jamy termiczne na głowie. Boa constrictor ich NIE MA – zamiast nich ma mniej widoczne łuski termiczne na szczycie głowy. To powód wydzielenia do osobnego rodzaju.

Zęby, płuća, rudymencje nóg

  • Zęby aglofowe: bez kłów jadowych, wszystkie podobne, igiełkowate, zagięte do tyłu. Zabijają duszeniem.
  • Dwa płuća: oba w pełni sprawne (większość węży ma tylko prawe).
  • Ostrza (pelvic spurs): po obu stronach przecznicy – resztki kończyn tylnych.

Obarwienie i wzór – najbardziej charakterystyczne

  • Grzbiet: mieszanka brązów z żółtawobiałym brzochem.
  • Jasnobrązowe tło z ciemniejszymi „siodełkami” (saddles) wzdłuż grzbietu – tworzą kremowe koła naprzemiennie z siodełkami.
  • W ciemnych siodełkach: żółtawowe plamy owalne.
  • Małe kropki jasne i ciemne po grzbiecie.
  • Głowa z góry: pasmo z nosa do tyłu głowy, trójkąty od nosa do oka i za okiem do szczęki, półkolko na górnej wargie.
  • 9 podgatunków – wariacje (często czerwnieje w kierunku ogona → nazwa handlowa „red-tailed boa”).