Czym jest wąż rusella?
Wąż rusella (Daboia russelii), znany też jako wąż łańcuchowaty, należy do rodziny wężyowatych (Viperidae). Według herpetologów jest najbardziej niebezpiecznym wężem ze względu na śmiertelność jądra, agresywne zachowanie i liczbę ofiar śmiertelnych wśród ludzi – rocznie ginie tysiące osób.
Wygląd
Długość 60–165 cm (2–5,5 stopy), trójkątna głowa, duże zęby jadowe. Na głowie trzy trójkątne plamy i ciemne linie od oczu do rogów ust. Młodzie jest pomarańczowa, dorośli brązowi (ciemnobrązowi, brązowoszarości). Na ciele owalne plamy brązowe lub czarne, obramowane czarnie, biel lub oboma kolorami – czasem układające się w zigzagi wzdłuż grzbietu. Ogon pasmowy, brzuch kremowy.
Rozpowszechnienie
Pakistan, Indie, Bangladesh, Sri Lanka, Azja, Tajwan. Preferuje trawiaste obszary, pola, sawanny, zarośla, czasem lasy deszczowe. Często spotykany w żywopłotach, krzakach i płotach blisko osad ludzkich, gdzie jest trudny do zauważenia.
Historia nazwy
Nazwa oddana na cześć dr Patricka Russella, chirurga i przyrodnika pracującego w Indiach w późnych latach 1700. Jako pierwszy opisał ten gatunek pisemnie, chcąc ułatwić rozpoznawanie węży jadowitych i zmniejszyć liczbę ofiar ugryzień.
Dlaczego najbardziej niebezpieczny?
Jądro wysoce śmiertelne, agresywny temperament – zamiast uciekać, wąż skręca się, syczy i gwałtownie uderza. Jedno ugryzienie może dostarczyć do 112 mg jądra, powodując ból, obrzęk, wymioty, niewydolność nerek, zaburzenia krzepnięcia. Śmierć może nastąpić w 2,5–10 minut. Istnieje poliwalentne antyweninum, które ratuje życie, jeśli podane na czas.