Żółw miękkopancerzny florydański – opis, występowanie i zagrożenia

Wygląd i rozmiar

Żółwie miękkopancerzne florydańskie (Apalone ferox) mają pancerz brązowy lub ciemnobrązowy z góry, a kremowy lub biały od dołu. Młodociane są ciemnooliwkowe z dużymi ciemnymi plamami. Samice dorastają do 60 cm długości pancerza, samce do 35 cm. To największy gatunek żółwi miękkopancerzych Nowego Świata.

Dimorfizm płciowy i zachowanie

Samce mają grubsze i dłuższe ogony. Gatunek wykazuje wysoką tolerancję na wody słonowate. Żółwie te są agresywne – gryzą się nawzajem i mogą ugryźć ludzką dłoń. Często spędzają czas zakopane w mudzie na dnie zbiorników.

Rozprzestrzenienie i siedlisko

Występują od południowo-wschodnich części Południowej Karoliny do Mobile w Alabamie. Żyją w wodach śladowatych: jeziorach, stawach, rzekach, kanałach, bagienkach i miejskich zbiornikach deszczowych. Preferują płytkie, wolno płynące wody z miękkim dnem i bogatą roślinnością. Nie występują na Florydzkich Kluczach.

Dieta

Wszystkożerne: ślimaki, owady, skorupiaki, płazy, ryby żywe i martwe, glony i rośliny wodne.

Zagrożenia

Intensywne polowanie na mięso spowodowało spadek populacji na północy Florydy. Odrestawianie jest wolne.

Długość życia

Zazwyczaj 5–8 lat w naturze. Wysoka śmiertelność młodych.

Ciekawostki prawne i biologiczne

Od 2000 r. zakaz polowa w sezonie parowym (1 maja – 31 lipca). Żółwie te potrafią wymieniać gazy przez skórę w wodzie.