Słowik (Luscinia megarhynchos) to mały ptak śpiewający, znany z charakterystycznych, przyjemnych wokalizacji. Jego pieśń zainspirowała Johna Keatsa do poezji i Piotra Czajkowskiego do „Słowika”. Należy do rodziny turdowatych (Turdidae), blisko spokrewniony z drozdami, kosami i rudzikami.
Opis fizyczny
W przeciwieństwie do kolorowej piosenki, ptak jest dość pospolity. Wzrost ok. 15,5 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 23 cm, waga do 21 g. Smukły, cieńkie, krótkie nogi, krótki, spiczasty dziób. Brązowy z nieco jaśniejszym brzchem. Samce i samice identyczne, samce nieco większe.
Zasięg i siedlisko
Szeroki zasięg dzięki wędrówkom. Latem: Francja, Włochy, Wielka Brytania, Azja. Zimą: tropiki, kraje afrykańskie (Kenia, Egipt). Nieśmiały, preferuje gęste lasy z gęstym podrostem. Aktywność zwierząt łacinowych (daniele) czyszcząca podrost przyczynia się do spadku liczebności.
Dieta i drapieżnicy
Głównie owadożerca: mrówki, chrząszcze, larwy, pajęczaki, dżdżownice. Jesienią drobne owoce i jagody. Unikają drapieżników, chowając się w drzewach i krzakach, rzadko wokalizują po zmroku (poza przyciąganiem partnera). Poza domowymi kotami główny drapieżnik: puszczyk puszyński.
Cykl życia
Sezon legowy: maj–czerwiec. Samce śpiewają regularnie, by przyciągnąć samice – starsi mają najbardziej złożone pieśni. Samica składa 4–5 jaj. Obaj rodzice inkubują ok. 2 tygodnie. Młode karmione przez obojga, opuszczają gniazdo po ok. 13 dniach. Dojrzałość płciowa ok. 1 rok, średnia długość życia 3–4 lata.