Wstęp
Raki to skorupiaki podobne do małych humarów. Ponad 500 gatunków, rozmiary od 30 mm do 400 mm (gigant tasmański – 3,6 kg). Siedliska kluczowe dla przetrwania; rybołówstwo i inwestycje lądowe negatywnie wpływają na populacje.
Identyfikacja
Charakterystyczne szczypce i czułki. Wygląd jak humary, jadalne, ale mniejsze. Kolorystyka zróżnicowana: rak krewetkowy Queenslands (czerwony plam na szczypcach), inne: brązowe, zielone, niebieskie, czerwone, czarne, białe.
Rozpowszechnienie
Cały świat. Większość gatunków w wodach słodkich, kilka w słonych. Żyją w wodach nie zamarzających: strumienie, stawy, rzeki, zapory, bagna. Preferują wysoką zawartość tlenu. Niektóre gatunki lubią mały osad, inne (np. rak kolczysty) – dużo osadu.
Zachowanie
Wspólna cecha: potrzeba chowania się. Używają szczelin w skałach, korzeni, roślinności. Brak krycia – kopią doły. Wszystkie potrafią kopac; np. rak lądowy australijski całe życie w norze, wychodzi tylko po pokarm.
Dieta
Szukają po dnie: roślinny detrystus, gniące materiały. Są „oportunistycznymi wszechpożercami” – jedzą wszystko, w tym padlinę. Rak biały-pazury je robaki, ryby, inne raki (po linieniu, miękkie).
Zagrożenia
Drapieżniki (ptaki, ryby, bezkręgowce), rybołówstwo, działalność ludzka. Rak biały-pazury w UK chroniony ustawą 1981. Dragowanie, zanieczyszczenie wód – spadek liczebności.