Istnieje tylko jeden gatunek tygrysa, ale podzielony na podgatunki. Tygrys bengalski to jeden z nich – różni się rozmiarem i występowaniem. Wszystkie tygrysy zagrożone, ale bengalski uważany za najmniej zagrożony. Ok. połowa dzikich tygrysów to tygrysy bengalskie.
Opis
Dorosłe: 2,1–2,7 m (7–9 stóp) od nosa do ogona, waga 110–225 kg (240–500 lbs). Futro pomarańczowo-rudowate z czarnymi pasami – unikalne jak odcisk palca. Różnica: kły tygrysa bengalskiego dłuższe niż u innych wielkich kotów.
Siedlisko i zasięg
Azja Południowo-Wschodnia: Indie, Chiny, Myanmar, Bhutan, Nepal. Pasy maskują w lesie – cienie i wysokie trawy na polanach. Tygrysy bengalskie żyją samotnie, znakują terytorium zapachem na drzewach.
Dieta i zagrożenia
Tylko mięso – mięsożercy. Używają kamuflażu, by zbliżyć się do ofiary. Silni polujący – zbijają buwoły, dzike świnie, jeleń, a także gryzonie, ptaki, ryby. Jako największe koty czasem zabijają leopardy, atakują młode słonie i nosorożce. Jedynym realnym zagrożeniem są ludzie: polowanie i niszczenie lasów.
Cykl życia
Samce i samice spotykają się tylko by się parzyć. Samice rodzą co 3–4 lata (długie wychowywanie). 1–7 szczeniaków, opiekuje się samica bez pomocy samca. Młodzież uczy się polować 18 miesięcy. W naturze żyją 8–10 lat.