Afrykański jeż pygmejski (Atelerix albiventris) – czterozęby jeż
Jeden z czterech gatunków jeży afrykańskich, blisko spokrewnionych. Status ochronny: LC (least concern), ale handel zwierzętami domowymi sprawił, że łowienie z dzikiej przyrody jest nielegalne.
Wygląd
Mały, okrągły, kolczasty, z krótkimi nogami. Długość 18–23 cm, waga ok. 600 g (21 oz). Miękkie białe futerko na brzuchu, ostre kolce białe do szare na grzbiecie – obrona. W niebezpieczeństwie zwija się w kulkę, chroniąc się kolcami ze wszystkich stron.
Siedlisko i zasięg
Pustynie środkowej Afryki – od Sudanu i Senegalu po Zambię (wschód-zachód). Unikają upału – aktywne w nocy. W dzień chowają się w liściach, pod kłodami, korzeniami drzew, w kopułach termitów lub opuszczonych norach.
Dieta i drapieżnicy
Wszystkożerne: głównie owady, pająki, skorpiony. Czasem małe węże, jaszczurki, żaby. Również owoce, nasiona, grzyby, korzenie, orzechy. Odporne na trucizny – jedzą trujące skorpiony i węże bez szkody. Drapieżnicy: orły, sowy, psy dziki, szakale, rony miodojadne.
Cykl życia
Życie samotne, spotykają się tylko na rozmnażanie. Dojrzałość płciowa w 2. miesiącu. Ciąża 30–40 dni, 3–4 młode. Młode mają kolce przy urodzeniu. Matka opiekuje się 40–45 dni. Żyją 2–3 lata w naturze, 8–10 w niewoli.