Żyrafy to duże afrykańskie roślinożercy – do 5,8 m wysokości i 1270 kg wagi. Żyją na otwartych sawannach afrykańskich. Upiękcieżące upały, susza, wielkie drapieżniki – codzienna walka o przetrwanie, ale żyrafy wyewoluowały liczne adaptacje fizyczne i behawioralne.
Adaptacje fizyczne
Suchy, gorący klimat idealny dla much i komarów drapiących duże zwierzęta. Czarny pędzel na końcu długiego, cienkiego ogona – skuteczny muchowybijacz, chroni tyłek. U samców: małe rogi (wszystkie dorośli mają) używane w walkach o dominację. Celowanie rogami w bok i szyje rywali – ranienia i odstraszanie.
Adaptacje behawioralne
Żyrafy chodzą łagodnie, ale kładą się i wstają z trudnością. By uniknąć podatności – często śpią stojąc, głowa na grzbiecie. Wysokość problemem przy picie – wyewoluowały postawę rozstawiononogą: rozstawiają przednie nogi, by obniżyć głowę do wody.
Adaptacje odżywiania
Pokarm: liście, strąki, owoce wysokich drzew sawanny. Dlatego wysokie – by sięgać najwyższych gałązi. Wąski pysk i długi, zwinny język – trudno dostępna roślinność. Twarde, elastyczne wargi – kolczaste rośliny. Zjadają do 66 kg roślinności dziennie (145 lbs). Trawienie 4-komorowym żołądkiem – maksymalne wchłanianie składników.
Adaptacje obronne
Drapieżnictwo najgorszy problem – liczne adaptacje. Stada rodzinne – siła w liczbie. Ubarwienie – kamuflaż na sawannie. Wielkość chroni przed wszystkimi poza największymi drapieżnikami – tylko małe, chore, stare zagrożone lwami, leopardami, krokodylami. Młode w 15 min po urodzeniu chodzą, pierwsze tygodnie chowają w wysokiej trawie. Żyrafy biegną do 56 km/h (35 mph) – ucieczka.