Typy
Płaskoziorce dzielą się na cztery grupy. Turbellaria to gatunki wolnżyjące, występujące w strumieniach, stawach, wilgotnych glebach i morzu. Trematoda (fluke), Cestoda (taśmice) i Monogenea to pasożyty, przebywające w innych organizmach przez duże fragmenty cyklu życia. Według naukowców z Purdue University, niezdolność płaskoziorców do samodzielnej syntezy kwasów tłuszczowych i steroli może wyjaśniać ich pasożytniczy tryb życia.
Budowa ciała
Według naukowców z Bellarmine University, płaskoziorzec to pierwszy gatunek, który wykształcił mezoderm – tkankę między ektodermem a endodermem, w której rosną narządy i mięśnie. W przeciwieństwie do pierścienowców, ciało taśmicy nie jest podzielone na segmenty, a nie ma wnętrza ani cewlomu.
Układ trawienny
Odbytnica płaskoziorca ma tylko jedno otwarcie – usta, przez które przyjmowane jest pokarm i usuwane odchody. Najczęstsze płaskoziorce to trójgałęziowe (triclady). U tricladów jedna gałąź jelita idzie do głowy, dwie inne wracają do ciała. Usta znajdują się na powierzchni brzusznej.
Układ nerwowy
Według naukowców z University of Washington, układ nerwowy płaskoziorca składa się z sieci nerwowej połączonej nerwowymi sznurami, które z kolei łączą się z gromadami mózgowymi w głowie. Taki układ opisuje się jako drabinkowy ze względu na układ nerwów i sznurów. Uszyczki – struktury nerwowe z boków głowy – wyposażone są w chemoreceptory do wykrywania pokarmu.
Układ rozrodczy
Większość płaskoziorców jest hermofrodytyczna, posiadając organy męskie i żeńskie, i zdolna do samonawodnienia. Niektóre gatunki mają struktury zapobiegające samonawodnieniu, inne – zwłaszcza pasożytnicze – stosują samonawodnienie jako jedyny sposób rozmnażania. Według Purdue University, niektóre gatunki praktykują nawodnienie podskórne, przenosząc nasienie poprzez przebodzenie skóry męskim cyrrusem w pobliżu żeńskiego układu rozrodczego.