Charakterystyka lasów iglastych
Las iglasty to zadrzewienie z przewagą drzew stożkowatych, iglastych lub łuskolistnych wiecznie zielonych – sosny, świerki, jodły i inne drzewa miękkie. Występują na całym globie. W tych ekosystemach występuje wiele dominujących gatunków owadów, z których niektóre szkodzą drzewom.
Gąsienica jodłowa (Western Spruce Budworm)
Główny szkodnik lasów iglastych zachodniej Ameryki Północnej. Zasięg: Pacyfik Północny (Columbia Brytyjska) po Góry Roche (Arizona, Nowy Meksyk, Kolorado). Dorosłe osobniki: 2,5–3 cm, głowa brązowa/beżowa, ciało oliwkowe/rudobrązowe. Żywią się igiełkami, szyszками i nasionami sosnowatych, jodłowatych i świerkowych – niszcząc iglastwo, szyszki i nasiona.
Korniki (Bark Beetles)
Ponad 600 gatunków w USA i Kanadzie. Szkodzą od Alaski po Kolorado, Arizonę, Nowy Meksyk i Dakotę Południową. Małe, twarde, wielkości ziarenka ryżu, ciemnoczerwone, brązowe lub czarne. Silne szczęki do gryzienia – w korze pojawiają się małe dziurki. Masowe wybuchy gradacji niszczą ogromne powierzchnie lasów.
Rzuczniki (Weevils)
Powszechne w borach sosnowych USA i Kanady. Rzucznik sosnowy białej (white pine weevil) wyrządza duże straty na wschodzie USA. Cztery typy uszkodzeń: odkształcenie pnia, zgina drzew, spowolnienie wzrostu, podwyższona wrażliwość na grzyby niszczące drewno. Dorosłe: brązowe, ok. 6 mm, pokryte białymi/beżowymi łuseczkami.
Nocnice puszyste (Tussock Moths)
Rodzimy dla lasów mieszanych zachodniej Ameryki Północnej. Zazwyczaj nieszkodliwe, ale podczas gradacji larwy zjadają niemal całe iglastwo w zarażonym rejonie. Żywią się igiełkami jodłów. Widoczne liczne gąsienice wiszące na jedwabnych kokonach. Motyle: małe, szare/brązowe; gąsienice: puszyste, ok. 2,5 cm.