Adaptacje owadów – klucz do sukcesu ewolucyjnego

Spośród wszystkich stworzeń królestwa zwierząt, niewielu ma tak niezwykłe adaptacje jak owady. Żyją w praktycznie każdym rogu świata, ewoluowały w sposób pozwalający im kwitnąć w swoich ekosystemach.

Ekwoszkielet i lnienie

Główna różnica: my mamy szkielet w środku, owady – ekwoszkielet: twarda, skorupowata struktura z chityny. Daje solidną ochronę. Ekwoszkielet nie rośnie z owadem. Rozwiązanie: lnienie – wypolzanie ze starego i budowa nowego. Po lnieniu owad miękki i bezbronny, ale ochrona warta ryzyka.

Dźwigiele, szczęki i trucizny

Ugryzienie/dźwignienie daje przewagę – zadawanie bólu zwierzętom wielokrotnie większym. Ale trucizna kosztuje energię – owady nie atakują bez prowokacji. Pszczoła miodna zostawia dźwigiel -> śmierć. Owady rzadko trujące dla ludzi, choć ugryzienia bolą. Alergie na jad. Większe zagrożenie: choroby przenoszone przez owady gryzące.

Temperatura

Owady w niemal każdym klimacie. Gorące: kopanie w piasku, nocne aktywności. Zimne: chrząszcz lodowy (Nebria) na tundrach i lodowcach – płyn w ciele jak środek antigelo, przetrwa temperatury zabijające inne zwierzęta.

Oka złożone

Oka złożone = wiele soczewek (facetów). Liczba facetów: od dziesiątek do dziesiątek tysięcy. Słabe wzroku z daleka, blisko – widzą w prawie każdą stronę.

Wejścia sensoryczne

Włoski na nogach muchy domowej – smakują nimi, jak wiele owadów. Inne: włoski na brzuchu/触须. Nie tylko smak: receptory na brzuchu/skrzydłach -> czułość na wibracje powierzchni, zmiany prądów powietrza.