Rozwój ranchew w XIX w.
W XIX w. ranche rozrosły się z Meksyku przez Teksas na całe USA. 1800–1900: populacja bydła wzrosła, branża stała się dochodowa. Szczyt 1867–1880, potem zmiany. Upadła przez surowie zimy i spadkowy popyt na wołowinę.
Początki ranchew
Bydło przywieziono z Europy końcem XV w. W Meksyku popularne wolnopasowe ranche wczesnym XIX w. Gdy Teksas odłączył się 1836, bydło zostało. Branża mała – trudne konserwowanie mięsa, bydło na tallow (tłuszcz) i skóry. Wojna secesyjna: ranche opuszczone, bydło się rozmnażało. Longhorny: 5 mln w 1865 r., ale skoncentrowane w Teksasie, mały rynek.
Przeprawy bydła (Cattle Drives)
Ok. 1866 – rancherszy musieli zebrać bydło tam, gdzie popyt większy, ceny wyższe. Bydło wciąż wolnopasowe – bez ogrodzeń. Stada znane po znakach (brands) na bokach. Przeprawy wiosną po roztopie. Szef przeprawy (trail boss) + kawalerzy (cowboys) na koniach – trasy z Teksasu do Kansasu.
Bułka wołowa (Beef Bonanza)
Mały popyt w Teksasie, duży na Wschodzie = zysk. Joseph McCoy, handlarz, zbudował targowisko w Abilene, zebrał ogromne stada. Dalej wschód kolejką – wyższe ceny. Rozwój kolei, wozy chłodnicze = tańszy transport = „Beef Bonanza”.
Zima Śmierci (Winter of Death)
Przeszkody skończyły wiele ranchew. Drut kolczasty 1874 – mniejsze pasterskie, przepasienie. Lato 1886: upał i susza – zgubiono pasterskie. Nastąpiła „Zima Śmierci” – zamarzło >50% bydła na Zachodzie. Spadek popytu na wołowinę = bankructwo inwestorów, zamknięcie ranchew, bezrobotni rancherzy i cowboyowie.